Σάββατο 18 Ιουλίου 2009

Είμαι happy!

Κάποιες φορές αισθάνομαι πολύ όμορφα...νομίζω πως είμαι ευτυχισμένη! ναι είμαι ευτυχισμένη! σίγουρα! Δεν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος, απλά έχει ηρεμήσει το κεφάλι μου. Ζω..Δεν κάνω τίποτε άλλο...μόνο ζω! Δε θέλω να κάνω τίποτε άλλο, μόνο να ζήσω...Δε σκέφτομαι το μέλλον, δε φτιάχνω σενάρια με το μυαλό μου και κυρίως σκοτεινά σενάρια. Απλά προχωράω και είμαι ευτυχισμένη. Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβεις πως είσαι ευτυχισμένος τη στιγμή που το νιώθεις...Ένα καινούριο φόρεμα, μια μπύρα στη θάλασσα με την καλύτερη παρέα, ο προγραμματισμός των διακοπών, 90 ευρώ στην τράπεζα και δε θέλω τίποτε άλλο...αυτά με κάνουν ευτυχισμένη. Έτσι νιώθω σήμερα...ευτυχισμένη.Σ' ευχαριστώ Θεέ μου και τα πικρά ποτήρια που θα πιω στο μέλλον να μου τα σερβίρεις με τρόπο...[αν γίνεται ].

Πέμπτη 16 Ιουλίου 2009

The Missing Piece Meets the Big O

Διότι κάποια στιγμή χρειάζεται να σταθείς στα πόδια σου.

Παρασκευή 10 Ιουλίου 2009

Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 22




-"Είναι προσόν να ξέρεις να διαχειρίζεσαι την αποτυχία".







Άντε καλό καλοκαίρι!





Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 21

-"Είχα πολύ καιρό να αισθανθώ έτσι... από τότε που έδινα εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο. Πριν δώσω διάβαζα σαν τρελή, χωρίς σταματημό σερι 8-10 ώρες και χωρίς φυσικά να βγαίνω από το σπίτι για πολύ καιρό. Είχα σα στόχο όχι να γράψω καλά-που ήταν λογικό να συμβεί- αλλά να τα ξέρω όλα. Ήθελα να ξέρω όλες τις ερωτήσεις και να γράψω όλες τις λεπτομέρειες! Από μέσα μου, βαθιά μέσα μου σκεφτόμουν τι τέλεια (?) που θα ήταν αν κατάφερνα να γράψω σε όλα τα μαθήματα 10 άντε το λιγότερο 9! Δε ξέρω γιατί με ευχαριστούσε τόσο αυτή η σκέψη.. μ άλλον τώρα ξέρω γιατί..Κάτι τέτοιο λοιπόν έπαθα πριν λίγο καιρό...Σκεφτόμουν ποιός θα ήταν ο απόλυτος "θρίαμβος": Να γράψω την τέλεια διπλωματική, η οποία να δημοσιευτεί και ταυτόχρονα να περάσω στις εξετάσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης που έδινα πριν ένα Σαββατο κύριακο. Τώρα έχω καταλάβει το λόγο για τον οποίο ήθελα να δώσω σε αυτό το χαζοδιαγωνισμό...Δε πειράζει δε το μετανιώνω, μόνο για το τρελό άγχος και την πίεση μετανιώνω..Αυτή η κατάσταση παρολίγο να με στείλει στο ψυχιατρείο..την αντιμετώπισα όμως..δε κώλωσα, προσπάθησα και περιμένω. Νιώθω ανακουφισμένη. Δε θέλω να κάνω σχέδια, δεν αγχώνομαι για το μέλλον...είναι τόσο απρόβλεπτο..."
-"Πρέπει να αποκτήσεις ανοχή στην αποτυχία. Το αν θα περάσεις στο διαγωνσιμό είναι άλλο πράγμα απο την προσπάθεια που έκανες, με τόσα πολλά στο μυαλό σου, να δώσεις. Τα κατάφερες.Θες να πετυχαίνεις τα πάντα, όπως τότε που φοβόσουν όταν σε διάβαζε ο πατέρας σου, την αντίδρασή του αν απαντούσες λάθος. Θες να πετυχαίνεις τα πάντα διαφορετικά αισθάνεσαι ότι είσαι άχρηστη. Εξαιτίας της τελειομανίας σου, ακυρώνεις τον εαυτό σου : Αν βρεις ένα μικρό λαθάκι, καταρρέεις και επιβεβαιώνεις την πεποίθησή σου, ότι είσαι άχρηστη!"

Κυριακή 28 Ιουνίου 2009

Michael Jackson - Billie Jean 1983 Motown OFFICIAL - (Michael Jackson)

Φόρος τιμής......

[ουδείς αθάνατος]

Τρίτη 23 Ιουνίου 2009

Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 20

-"Δε μπορώ να πω με σιγουριά ότι θέλω να παντρευτώ..δε νομίζω να θέλω αρραβώνες, παιδιά ή δε ξέρω τι άλλο...ίσως θα μου άρεσε περισσότερο να συγκατοικίσω με το φίλο μου αφού πρώτα ξεπεράσουμε ορισμένες πρακτικές δυσκολίες...και πάλι, αν η σχέση φθαρεί, αν βαρεθώ? Δε ξέρω πως έγινε και μου ήρθαν πάλι αυτά τα πράγματα στο κεφάλι, υποτίθεται ότι τα χω ξεπεράσει μετά απο ώριμη σκέψη. Μάλλον ζήλεψα. Ναι αυτό είναι ζήλεψα. Βλέπεις το προηγούμενο Σάββατο πήγα σε κάτι αρραβώνες στο χωριό...δεν έφτανε αυτό και στο τραπέζι μας καθόταν ο ξάδερφός μου με την αρραβωνιαστικιά του μαζί με το θείο και την οικογένειά του...το ζευγάρι ήταν μια πολλή ωραία εικόνα μαζί αλλά αυτό που πραγματικά χτύπησε μια ευαίσθητη χορδή μέσα μου, ήταν τα λόγια επιδοκιμασίας, αγάπης (?) και αποδοχής του θείου μου προς τη μέλλουσα νύφη του και νυν αρραβωνιαστικιά του γιού του. Αυτό είναι που έβγαλε πάλι στην επιφάνεια όλες τις σκέψεις που αυτή τη στιγμή δεν έχουν κανένα νόημα να γεννιούνται μέσα στο κεφάλι μου, αφενός διότι είμαι πολύ μικρή για παντριές και αφετέρου και πιο σημαντικό δε ξέρω αν θέλω να αρραβωνιαστώ ή να παντρευτώ ακόμα. Να σκεφτεί κανείς ότι πηγαίνω σε γάμους και τραπέζια, ειδικά στο χωριό, για το φαΐ και τον γενικότερο χαβαλέ. Περνάω ωραία δε μπορώ να πω : ντερλικώνω τζάμπα, πίνω και χορεύω με την ψυχή μου. Α! και θάβω εννοείται με την αδερφή μου και τη μάνα μου το επόμενο πρωί! Ναι ξέρω καλτ καταστάσεις, εξάλλου ποτέ δε έκρυψα ότι γουστάρω τέτοιου είδους καρακατσουλιό! Αυτή τη φορά, όπως και πολλές άλλες έκανα σκέψεις που δεν έπρεπε..."
-"Χρειάζεται να τσεκάρεις συνεχώς αυτό που σκέφτεσαι, να δεις αν κάθε φορά η σκέψη σου είναι αντικειμενική. Εδώ προσπάθησε για λίγο να μπεις στη θέση του φίλου σου να δεις ότι υπάρχει και ένας άλλος τρόπος σκέψης, διαφορετικός, να ηρεμήσεις απο το άγχος σου.Ίσως καταλάβεις ότι όσα σκέφτεται δεν είναι και πολύ λάθος...Ο γάμος για σένα δεν είναι τίποτε άλλο απο ανασφάλεια. Αν σου πει οτι σε παντρεύεται επί τόπου θα ηρεμήσεις, αλλά σημαίνει κάτι? Μπορεί να σε παντρευτεί και την επόμενη μέρα να σε χωρίσει. Μου φαίνεται ότι δεν αφήνεις τον εαυτό σου να σταθεί στα πόδια του, θέλεις συνεχώς κάποιον δίπλα σου για να αισθάνεσαι καλά διότι νομίζεις ότι μόνη σου δε μπορείς να τα καταφέρεις...."
-{ΟΧΙ ΠΑΛΙ -ΟΧΙ ΠΑΛΙ-ΟΧΙ ΠΑΛΙ!}
-"Τώρα κάνεις μικρά βήματα για να νιώσεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις μόνη σου. Μπορείς! Θυμίσου ότι αυτό που νιώθεις δεν είναι πραγματικό, είναι μια λάθος αίσθηση!"

Τρίτη 9 Ιουνίου 2009

Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 19

-"Μου έκανε εντύπωση όταν μια γνωστή μου, μου είπε ότι έχω αλλάξει και συγκεκριμένα ότι μοιάζω να μην ενδιαφέρομαι ιδάιτερα γα τη σχέση μου...Δε νομίζω ότι είμαι "αδιάφορη", απλά κουράστηκα να κάνω σχέδια, τον αφήνω πλέον να κάνει αυτό που νομίζει εκείνος σωστό, προχωράμε χαλαρά χωρίς να καταπιεζόμαστε...δε με ενδιαφέρει έαν ποτέ επισημοποιηθεί η σχέση αυτή, ο γάμος εξάλλου σε πολλές περιπτώσεις εξυπηρετεί τις δικές μας ανασφάλειες, επειδή φοβόμαστε να μείνουμε μόνοι..ναι οκ μετά από 3,5 χρόνια σχέσης δεν έχω καμία επαφή με τους γονείς του, οι οποιοι φοβούνται μήπως και πάει το πράμα σοβαρά και τυλίξω το γιόκα τους....ναι με εκνευρίζει ακόμα που είμαι αόρατη..αλλά δε θελω να το σκέφτομαι, δε τους δίνω σημασία απλά κοιτάω μπροστά, άσε που σε μεγάλο βαθμό φταίει ο φίλος μου, που δεν έχει ξακαθαρίσει την κατάσταση [και μέσα του ίσως]..Δε με ενδιαφέρει λοιπόν, τι θα κάνει και για ποιό λόγο εξάλλου θα πρέπει να αγχώνομαι για το μέλλον το οποίο είναι απρόβλεπτο και αβέβαιο..?"
-"Αυτό που παρατηρώ εγώ είναι ότι στο παρελθόν είχες σε μεγάλο βαθμό εξάρτηση απο το φίλο σου γιατί με αυτό τον τρόπο ένιωθες ασφάλεια. Τώρα αυτό έχει αρχίσει να αλλάζει..Όχι όμως τα συναισθήματά σου...Αυτά δεν έχουν αλλάξει, ακόμη τον αγαπάς...Απλώς έχει αλλάξει η βαρύτητα που δίνεις στο φίλο σου...Αλλάζεις εσύ και μαζί σου, η ποιότητα της σκέψης σου...Παρατηρώ κάθε φορά ότι πλέον είσαι ένας διαφορετικός άνθρωπος..."