Michael Jackson - Billie Jean 1983 Motown OFFICIAL - (Michael Jackson)

Φόρος τιμής......

[ουδείς αθάνατος]

Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 20

-"Δε μπορώ να πω με σιγουριά ότι θέλω να παντρευτώ..δε νομίζω να θέλω αρραβώνες, παιδιά ή δε ξέρω τι άλλο...ίσως θα μου άρεσε περισσότερο να συγκατοικίσω με το φίλο μου αφού πρώτα ξεπεράσουμε ορισμένες πρακτικές δυσκολίες...και πάλι, αν η σχέση φθαρεί, αν βαρεθώ? Δε ξέρω πως έγινε και μου ήρθαν πάλι αυτά τα πράγματα στο κεφάλι, υποτίθεται ότι τα χω ξεπεράσει μετά απο ώριμη σκέψη. Μάλλον ζήλεψα. Ναι αυτό είναι ζήλεψα. Βλέπεις το προηγούμενο Σάββατο πήγα σε κάτι αρραβώνες στο χωριό...δεν έφτανε αυτό και στο τραπέζι μας καθόταν ο ξάδερφός μου με την αρραβωνιαστικιά του μαζί με το θείο και την οικογένειά του...το ζευγάρι ήταν μια πολλή ωραία εικόνα μαζί αλλά αυτό που πραγματικά χτύπησε μια ευαίσθητη χορδή μέσα μου, ήταν τα λόγια επιδοκιμασίας, αγάπης (?) και αποδοχής του θείου μου προς τη μέλλουσα νύφη του και νυν αρραβωνιαστικιά του γιού του. Αυτό είναι που έβγαλε πάλι στην επιφάνεια όλες τις σκέψεις που αυτή τη στιγμή δεν έχουν κανένα νόημα να γεννιούνται μέσα στο κεφάλι μου, αφενός διότι είμαι πολύ μικρή για παντριές και αφετέρου και πιο σημαντικό δε ξέρω αν θέλω να αρραβωνιαστώ ή να παντρευτώ ακόμα. Να σκεφτεί κανείς ότι πηγαίνω σε γάμους και τραπέζια, ειδικά στο χωριό, για το φαΐ και τον γενικότερο χαβαλέ. Περνάω ωραία δε μπορώ να πω : ντερλικώνω τζάμπα, πίνω και χορεύω με την ψυχή μου. Α! και θάβω εννοείται με την αδερφή μου και τη μάνα μου το επόμενο πρωί! Ναι ξέρω καλτ καταστάσεις, εξάλλου ποτέ δε έκρυψα ότι γουστάρω τέτοιου είδους καρακατσουλιό! Αυτή τη φορά, όπως και πολλές άλλες έκανα σκέψεις που δεν έπρεπε..."
-"Χρειάζεται να τσεκάρεις συνεχώς αυτό που σκέφτεσαι, να δεις αν κάθε φορά η σκέψη σου είναι αντικειμενική. Εδώ προσπάθησε για λίγο να μπεις στη θέση του φίλου σου να δεις ότι υπάρχει και ένας άλλος τρόπος σκέψης, διαφορετικός, να ηρεμήσεις απο το άγχος σου.Ίσως καταλάβεις ότι όσα σκέφτεται δεν είναι και πολύ λάθος...Ο γάμος για σένα δεν είναι τίποτε άλλο απο ανασφάλεια. Αν σου πει οτι σε παντρεύεται επί τόπου θα ηρεμήσεις, αλλά σημαίνει κάτι? Μπορεί να σε παντρευτεί και την επόμενη μέρα να σε χωρίσει. Μου φαίνεται ότι δεν αφήνεις τον εαυτό σου να σταθεί στα πόδια του, θέλεις συνεχώς κάποιον δίπλα σου για να αισθάνεσαι καλά διότι νομίζεις ότι μόνη σου δε μπορείς να τα καταφέρεις...."
-{ΟΧΙ ΠΑΛΙ -ΟΧΙ ΠΑΛΙ-ΟΧΙ ΠΑΛΙ!}
-"Τώρα κάνεις μικρά βήματα για να νιώσεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις μόνη σου. Μπορείς! Θυμίσου ότι αυτό που νιώθεις δεν είναι πραγματικό, είναι μια λάθος αίσθηση!"

Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 19

-"Μου έκανε εντύπωση όταν μια γνωστή μου, μου είπε ότι έχω αλλάξει και συγκεκριμένα ότι μοιάζω να μην ενδιαφέρομαι ιδάιτερα γα τη σχέση μου...Δε νομίζω ότι είμαι "αδιάφορη", απλά κουράστηκα να κάνω σχέδια, τον αφήνω πλέον να κάνει αυτό που νομίζει εκείνος σωστό, προχωράμε χαλαρά χωρίς να καταπιεζόμαστε...δε με ενδιαφέρει έαν ποτέ επισημοποιηθεί η σχέση αυτή, ο γάμος εξάλλου σε πολλές περιπτώσεις εξυπηρετεί τις δικές μας ανασφάλειες, επειδή φοβόμαστε να μείνουμε μόνοι..ναι οκ μετά από 3,5 χρόνια σχέσης δεν έχω καμία επαφή με τους γονείς του, οι οποιοι φοβούνται μήπως και πάει το πράμα σοβαρά και τυλίξω το γιόκα τους....ναι με εκνευρίζει ακόμα που είμαι αόρατη..αλλά δε θελω να το σκέφτομαι, δε τους δίνω σημασία απλά κοιτάω μπροστά, άσε που σε μεγάλο βαθμό φταίει ο φίλος μου, που δεν έχει ξακαθαρίσει την κατάσταση [και μέσα του ίσως]..Δε με ενδιαφέρει λοιπόν, τι θα κάνει και για ποιό λόγο εξάλλου θα πρέπει να αγχώνομαι για το μέλλον το οποίο είναι απρόβλεπτο και αβέβαιο..?"
-"Αυτό που παρατηρώ εγώ είναι ότι στο παρελθόν είχες σε μεγάλο βαθμό εξάρτηση απο το φίλο σου γιατί με αυτό τον τρόπο ένιωθες ασφάλεια. Τώρα αυτό έχει αρχίσει να αλλάζει..Όχι όμως τα συναισθήματά σου...Αυτά δεν έχουν αλλάξει, ακόμη τον αγαπάς...Απλώς έχει αλλάξει η βαρύτητα που δίνεις στο φίλο σου...Αλλάζεις εσύ και μαζί σου, η ποιότητα της σκέψης σου...Παρατηρώ κάθε φορά ότι πλέον είσαι ένας διαφορετικός άνθρωπος..."

Art-Athina 2009, Αχιλλέας Χρηστίδης, Γκαλερι Σκουφά

Εκτός από την Art-Athina του Τριανταφυλλόπουλου, υπάρχει και η δική μου..εννοώντας βέβαια τις δικές μου εντυπώσεις, όσα κράτησα από την επίσκεψή μου εκεί..Γκαλερί Σκουφά, Αχιλλέας Χριστίδης, ένα καρτ ποσταλ που σύντομα θα το κάνω καδράκι..Για μας που δεν έχουμε την "οικονομική επιφάνεια" για να αγοράσουμε έργα τέχνης βολευόμαστε κι έτσι..Δε ξέρω γιατί βρίσκω τόσο αηδιαστικό το θέαμα των νεόπλουτων που αγοράζουν έργα τέχνης για να "φαίνονται" οι ίδιοι ενώ στην πραγματικότητα είναι μπουρτζόβλαχοι και δε ξέρουν τι τους γίνεται.Τελοσπάντων, αυτή είναι η ψευτογκλαμουρία της τέχνης, δε θα σταθώ σ' αυτό καθώς η ομορφιά της ξεπερνά όλα τα υπόλοιπα.

Κατ'αρχιν συγγνώμη στον καλλιτέχνη που "στούμπωξα" έτσι τους πίνακές του τον έναν πάνω στον άλλον, ελπίζω να μη χάνουν πολύ απο τη δυναμική τους...Έργα χωρίς τίτλο αλλά με τη θεματολογία να τα λέει όλα από μόνη της...

Ο άνθρωπος μόνος. Ο άνθρωπος βυθισμένος στη σκέψη...Μόνος ...Σε τέσσερις τοίχους, στη φύση, πάντα μόνος...

Κάποτε στο σχολείο ένας καθηγητής μας έλεγε πως γεννιόμαστε και πεθαίνουμε μόνοι..Πάντα θα είμαστε μόνοι, τι και αν έχουμε παιδιά, συζήγους, γονείς πάντα μόνοι θα είμαστε...Η αλήθεια αυτής της σκέψης, με είχε τρομάξει τότε και ας ήξερα πως είναι η μοναδική αλήθεια...Πάντα το ήξερα..

Θεωρούσα αδυναμία το ότι δε μπορώ να μείνω μόνη μου, ότι φοβάμαι τη μοναξιά. Η αλήθεια είναι ότι κανένας δεν την αντέχει γι' αυτό και κάνουμε φιλίες, σχέσεις, οικογένεια και πάει λέγοντας..

Το φορτίο της ζωής το μοιράζεσαι ευκολότερα παρέα με κάποιον άλλον άνθρωπο...ποτέ μόνος...

Hole - Malibu

τέλειο...

Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 17-18

-"Αποτυχία στις διαπροσωπικές σχέσεις...δε ξέρω όμως κατά πόσο μπορώ να μιλάω για αποτυχία, απο τη στιγμή που δεν έχω καθόλου. Πλέον το έχω συνειδητοποιήσει και ίσως αποδεχτεί : Δεν έχω φίλους! Από την άλλη δε θέλω να κάνω..είναι σκληρό να τους βλέπεις όλους να την κάνουν και μάλιστα στα δύσκολα! Στο τέλος όλοι μου λένε πως καταπιέζονταν και με ανέχονταν τόσο καρό!! Ποτέ δε το κατάλαβα αυτό, έχω μάθει να μιλάω ελεύθερα έστω και αν κάτι δε μ' αρέσει , πόσο μάλλον με τους φίλους μου!Δε ξέρω γιατί φοβούνται την αντίδραση μου σε κάτι που ίσως να μη μου αρέσει, δεν είμαι μπαμπούλας. Μου είναι δύσκολο να κάνω νέες φιλίες διότι νομίζω ότι δεν κάνω και την καλύτερη εντύπωση...μπορεί να τους φαίνομαι αντιπαθητική δε ξέρω...είμαι ένας άνθρωπος πίσω απο τον οποίο κρύβονται οι υπόλοιποι. Επειδή εκφράζω όσα αισθάνομαι σε αντίθεση με τους άλλους που προτιμούν να μη δείχνουν πως δυσαρεστούνται για να μη γίνουν αντιπαθητικοί.....τέτοιος μαλάκας άνθρωπος δε θέλω ποτέ να γίνω, τα στραπάτσα όμως του τελευταίου καιρού με έχουν βάλει στη γωνία..."
-"Συνεχώς κουβαλάς το βάρος της απόρριψης ακόμη και στις διαπροσωπικές σου σχέσεις.. πιστεύεις πως αν δε πας με τα νερά τους θα σε απορρίψουν...αυτό είναι τεράστιο βάρος για σενα για αυτό και λες καλύτερα μόνη μου! Δε σκέφετεσαι βέβαια ότι εσύ τους απορρίπτεις πρώτα...αν για παράδειγμα συνεχώς αρνείσαι να βγαίνεις με κάποιους εκείνοι το εκλαμβάνουν ότι εσύ τους απορρίπτεις πρώτα! Έχεις την πεποίθηση ότι είσαι αντιπαθητική και γι' αυτό αποφεύγεις να κάνεις διαπροσωπικές σχέσεις και έτσι απλά δεν έχεις, οπότε επιβεβαιώνεις έτσι ότι είσαι αντιπαθητική! Είναι ένας φαύλος κύκλος τον οποίο πρέπει να σπάσεις στο σημείο που αποφεύγεις να κάνεις φιλίες....Άρα να πας να συνατήσεις το παιδί από το blog ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΠΟΦΥΓΕΙΣ!!"
-.....{ ξεφτίλα μας βλέπω πάλι ; )}

Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 16

-"Όπου και να πάω, ότι και να κάνω, από την αρχή κιόλας, νομίζω ότι όλοι θα με απορρίψουν.."
-"Μόλις είπες κάτι πολύ σημαντικό. Όλοι θα σε απορρίψουν? Ίσως γι'αυτό να μη θες να κάνεις φίλους, διότι πάντα σε ακολουθεί ο φόβος της απόρριψης και λες "καλύτερα να είμαι μόνη μου".


-"Πολλές φορές απογοητεύομαι απο τον εαυτό μου διότι ποτέ σε μια συζήτηση δε λέω αυτά που θέλω πραγματικά να πώ. Οι λέξεις δε βγαίνουν από το στόμα μου, μονο βρισιές βγαίνουν..όποτε διαφωνώ με κάποιον συνήθως δε μπορώ να αρθρώσω λέξεις γιατί μου έρχεται να βρίσω το συνομιλητή μου!!Εκείνη τη στιγμή μπλοκάρει το μυαλό μου και τα επιχειρήματα καταλαμβάνονται από βρισιές..οπότε κάνω πίσω.."
-"Έχεις πολλή οργή μέσα σου και δε μπορείς να βρεις γιατί..Αισθάνεσαι μειονεκτικά, αισθάνεσαι ότι είσαι "χαζή" και γι'αυτό πολλές φορές σου έρχεται να βρίσεις για να διώξεις αυτό το συναίσθημα. Φαίνεται ότι μικρή δεν άκουσες το "μπράβο" γι' αυτό και σήμερα αν το ακούσεις δεν πιστεύεις ότι σου αξίζει. Κατά τη γνώμη σου όλοι όσοι κάνουν θετικές σκέψεις κοροϊδεύουν τον εαυτό τους διότι απλά είναι όλα σκατά!