Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2009

Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 21

-"Είχα πολύ καιρό να αισθανθώ έτσι... από τότε που έδινα εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο. Πριν δώσω διάβαζα σαν τρελή, χωρίς σταματημό σερι 8-10 ώρες και χωρίς φυσικά να βγαίνω από το σπίτι για πολύ καιρό. Είχα σα στόχο όχι να γράψω καλά-που ήταν λογικό να συμβεί- αλλά να τα ξέρω όλα. Ήθελα να ξέρω όλες τις ερωτήσεις και να γράψω όλες τις λεπτομέρειες! Από μέσα μου, βαθιά μέσα μου σκεφτόμουν τι τέλεια (?) που θα ήταν αν κατάφερνα να γράψω σε όλα τα μαθήματα 10 άντε το λιγότερο 9! Δε ξέρω γιατί με ευχαριστούσε τόσο αυτή η σκέψη.. μ άλλον τώρα ξέρω γιατί..Κάτι τέτοιο λοιπόν έπαθα πριν λίγο καιρό...Σκεφτόμουν ποιός θα ήταν ο απόλυτος "θρίαμβος": Να γράψω την τέλεια διπλωματική, η οποία να δημοσιευτεί και ταυτόχρονα να περάσω στις εξετάσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης που έδινα πριν ένα Σαββατο κύριακο. Τώρα έχω καταλάβει το λόγο για τον οποίο ήθελα να δώσω σε αυτό το χαζοδιαγωνισμό...Δε πειράζει δε το μετανιώνω, μόνο για το τρελό άγχος και την πίεση μετανιώνω..Αυτή η κατάσταση παρολίγο να με στείλει στο ψυχιατρείο..την αντιμετώπισα όμως..δε κώλωσα, προσπάθησα και περιμένω. Νιώθω ανακουφισμένη. Δε θέλω να κάνω σχέδια, δεν αγχώνομαι για το μέλλον...είναι τόσο απρόβλεπτο..."
-"Πρέπει να αποκτήσεις ανοχή στην αποτυχία. Το αν θα περάσεις στο διαγωνσιμό είναι άλλο πράγμα απο την προσπάθεια που έκανες, με τόσα πολλά στο μυαλό σου, να δώσεις. Τα κατάφερες.Θες να πετυχαίνεις τα πάντα, όπως τότε που φοβόσουν όταν σε διάβαζε ο πατέρας σου, την αντίδρασή του αν απαντούσες λάθος. Θες να πετυχαίνεις τα πάντα διαφορετικά αισθάνεσαι ότι είσαι άχρηστη. Εξαιτίας της τελειομανίας σου, ακυρώνεις τον εαυτό σου : Αν βρεις ένα μικρό λαθάκι, καταρρέεις και επιβεβαιώνεις την πεποίθησή σου, ότι είσαι άχρηστη!"

Δεν υπάρχουν σχόλια: