Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

Όχι για μένα, για τη φουκαριάρα τη μάνα μου...


Και το'χα πεί..."Είναι η τελευταία φορά!" Αλλά μάταια ... όταν με πρήζουν τόσο πολύ οι γονείς μου κάποια στιγμή και εγώ σαν άνθρωπος παραδίδω τα όπλα! Δεν άντεχε άλλο το νευρικό μου σύτημα..και βρέθηκα λοιπόν στην κοπή της πίτας του βουλευτή β' Αθηνών και νυν Υπουργού Παιδείας Αρη Σπηλιοτόπουλου :( Ξεκινήσαμε λοιπόν σαν μια χαρούμενη οικογένεια να τραβήξουμε για το Κάραβελ. Φάγαμε στη μάπα μία ώρα κίνηση με τον πατέρα μου στα πρόθυρα του εγκεφαλικού και με την πεποίθηση οτι δε θα προλάβουμε την "κοπι τι πίτα". Μας ξαμολά ο πατέρας έξω από το Κάραβελ και ψάχνει για θέση πάρκινγκ στο Παγκράτι (έλεος!). Ματαίως φυσικά, διότι μετά από 20 λεπτά με παίρνει στο κινητό και μου λέει ότι γυρίζει πίσω διότι δε βρίσει πάρκινγκ και να πάρουμε ταξί (ευκαιρία να δεί και τον Ολυμπιακό σπίτι να γελάσει και λίγο). Το τρομερό της βραδιάς ήταν το σκηνικό μέσα στο Κάραβελ. Φαντάζομαι πως κανείς δεν αντιλήφθηκε την αργοπορία μας διότι ο συνεδριακός χώρος, οι σκάλες, η είσοδος και το σαλόνι είχανε κατακλυστεί απο κόσμο! Κοίτα να δείς πόσοι άλλοι -χιλιάδες για την ακρίβεια- χαζοβιόληδες χαράμησαν το απόγευμά τους..Ο κόσμος είχε καλύψει τρια πατώματα, νέοι, γέροι, μαγκούρες, δαπήτες, γούνες, στρας, ξανθιές γκόμενες, στη σκάλα ο γραφικός, θα έλεγα, Γιώργος Βλάχος με το μπλοκάκι και το κινητό και κάπου στο τέλος της βραδιάς ο Πρέκας (ο γνωστός)! Μέτά από κανά δίωρο ξεχώρησε το χρώμα που είχε το χαλί διότι το μόνο που φαινόταν πριν ήταν μιλούνια ανθρώπων και καράφλες! Ασε, δε προλάβαμε ούτε ένα κομμάτι πίτα απο τα 1.500! Και δώσε χιαρετούρες ο Υπουργός και πάρε χαμόγελα και δε συμαζεύεται! Να μη σχολιάσω για το λόγο : "Είμαι υπερήφανος που είμαι νεοδημοκράτης, είμαι υπερήφανος που είμαι 'Ελληνας(...), το ερώτημα είναι ένα :Ανάπτυξη ή λαϊκισμός? Κώστας Καραμανλής ή Γιώργος Παπανδρέου?(...)" [ήμαρτον!]. Και κάπως έτσι πέρασε το απόγευμα με τα πόδια μου τούμπανο απο τα τακούνια και την ορθοστασία...έρχονται κι εκλογές, εκεί να δείς τι θα τραβήξω..Και αν είμαι (πολιτικώς) κιτς, μη με φοβάσαι!

8 σχόλια:

Artistz είπε...

Θυμάσαι πριν λιγο καιρο οταν ήταν υπουργος τουρισμου που φώναζε τις καμερες να τον πάρουν με το γαιδουρακι(..το καημενο,δε το λυπηθηκε κανενας),που εκανε βολτες στο νησι(..δε θυμαμαι σε ποιο)?
..Ο αρούλης..!!!
Πως αντεξες ρε κουκλα εκει μεσα?πω,πω,πω..θαυμάζω το κουράγιο σου!
Και απεξω να περνας καταριεσαι την ωρα και τη στιγμη που περασες..ποσο μαλλον να εισαι μεσα..
Με μια λεξη περιγραφεται αυτο:
ΘΙΑΣΟΣ.
Φιλια πολλά..
Αντώνης

mnisikakos είπε...

ξέρεις όσο ήμουν εκεί προσπαθούσα να σκεφτώ θετικά και κατάλαβα πως είναι μια εμπειρία που πρέπει να τη ζήσεις διότι η περιγραφή είναι λίγο κατώτερη των πραγματικών γεγονότων..

Artistz είπε...

Ειλικρινα το πιστευω οτι πρεπει να ειναι εμπειρια..και δε το λεω ειρωνικα..πιστεύω πως βλεποντας μια τετοια συνεστιαση να το πω?,πανηγυρι να το πω?,τελοσπαντον αυτο που ηταν καταλαβαινεις γιατι εχεις παρει το δρομο που εχεις παρει,γιατι σκεφτεσαι ετσι οπως σκεφτεσαι και αλλα πολλά..

το φλουρι ποιος το κερδισε τελικα?πες μου οτι το κερδισε καταλαθως-εξεπητηδες ο αρουλης?

mnisikakos είπε...

τελοσπαντον αυτο που ηταν καταλαβαινεις γιατι εχεις παρει το δρομο που εχεις παρει,γιατι σκεφτεσαι ετσι οπως σκεφτεσαι και αλλα πολλά.. τι εννοείς?δρόμος χωρίς επιστροφή ? :)

δεν είχαν φλουρί νομίζω..τα κομμάτια ήταν σαν κεκάκια

Artistz είπε...

Καμια σχέση,δεν εννουσα αυτο..
εσυ αυτό πιστεύεις για σενα?οτι εχεις πάρει δρόμο χωρις επιστροφη?δεν νομιζω..και επειδη δεν ειμαι μεσα σου για να ξερω πως νιωθεις,δεν νομιζω μια νεα κοπελα οπως εσυ να θεωρει οτι εχει επιλεξει τετοιο δρομο..ο δρομος σου εχει απλα μερικα προβληματα,μερικες δυσκολιες..τι κανεις λοιπον?καθεσαι και το κοιτας?σκεφτεσαι αυτο που βλέπεις?ή παλευεις σε αυτο το δρομο να βρεις και να χαραξεις σωστη πορεια?εστω και να εχει προβληματα αυτη η πορεια..
χωρις επιστροφη?γιατι το λες ετσι?

Artistz είπε...

αφιερωμενο εξαιρετικα το κατωθι τραγουδι..


http://www.youtube.com/watch?v=JCgqk_iw5YY
ειναι και βραδυ και δεν μπορω να το βαλω και τερμα..

ΑΝΤ' ΑΥΤΟΥ είπε...

Καλημέρα μνησίκακε.Κράτα το θετικό ότι όλα αυτά σε έκαναν ακόμα μια φορά να προβληματιστείς...
Σίγουρα σαν εσένα ήταν και κάποιοι άλλοι απο όλον αυτόν τον κόσμο που περιέγραψες...

mnisikakos είπε...

όχι πλάκα έκανα! νομίζω ότι δεν υπάρχει δρόμος χωρίς επιστροφή-παρτον ανάποδα και θα βγείς!Απλά δεν ξέρω ποιό ακριβώς δρόμο να διαλέξω...
ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση! "I didn't want to know
I just didn't want to know
Best to keep things in the shallow end
Cause I never quite learned how to swim".... να βουτήξω?:D