Πες μου πως μπορώ να γλυτώσω απο τη βλάχικη, μικροαστική αντίληψη που θέλει μεζονέτα στο Γέρακα, φροντηστήριο ΑΣΕΠ και δημοσιο-υπαλληλίκι?........Έπρεπε να είχα φύγει όταν μπορούσα...Τώρα θα τα φάω όλα στη μάπα διότι σε αυτή τη χώρα αν δεν είσαι πλούσιος δεν έχεις άλλες εναλλακτικές.Καλά να πάθω!
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009
Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009
Και καθώς ξεκινούσα να διαβάζω....
Τώρα που δε δουλεύω ασχολούμαι καθημερινά με τη διπλωματική μου. Όσο καιρό δούλευα φαίνεται πως είχα παραμελήσει τις σπουδές μου με αποτέλεσμα να ξεπεράσω τα δύο χρόνια που απαιτεί το τμήμα για την απόκτηση του μεταπτυχικαού διπλώματος και τώρα τρέχω να τελειώσω. Δεν ξέρω πραγματικά πως πέρασε ο καιρός και πως μπόρεσα να αφήσω για λίγο στην άκρη αυτό που θεωρούσα ως το πιο σημαντικό πράγμα της ζωής ή καλύτερα το σημαντικότερο πράγμα που είχα καταφέρει ποτέ στη ζωή μου. Τώρα λοιπόν που κάνω παύση από την εργασία, το μυαλό μου ηρέμησε και μπόρεσα να βάλω σε τάξη κάποια πράγματα. Η δουλειά στο δημόσιο, με έκανε να ξεχάσω ποιά πραγματικά είμαι. Είμαι ένας επιστήμονας! Ίσως να ακούγεται γελοίο μα αυτό είμαι. Μπορεί να είμαι "ανεπρόκοπη", άφγραγκη, άνεργη ή δε ξέρω τι άλλο, αλλά ένα πράγμα δεν μπορεί να μου αφαιρέσει κανείς: Τη μόρφωση. Είχα χάσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό μου όταν στην δουλειά προσπαθούσαν να με υποβαθμίσουν λέγοντας μου πως τα πτυχία του πανεπιστημίου δε λένε τίποτα και πως δε μου έδιναν καμία αξία σε σύγκριση πάντα με εκείνους που επειδή ήταν δημόσιοι υπάλληλοι και έπαιρναν 1000 ευρώ νόμιζαν ότι είχανε πιάσει τον πάπα από ..ξέρετε από που...ίσως και εγώ να υποβάθμιζα τον εαυτό μου βλέποντας με να κάνω ακριβώς την ίδια εργασία με άτομα που είχανε τελιεώσει το γυμνάσιο! Και αναρωτιέμαι αυτό πραγματικά θέλω? Μια εξασφαλισμένη δουλειά που σε δέκα χρόνια θα με οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στα ψυχοφάρμακα?
Σε αυτή τη δουλειά θα ξαναγυρίσω..διότι οι καιροί είναι δύσκολοι αλλά δε θα ξεχάσω ποιά είμαι και τι θέλω...γιατί όπως λέει και ένα σοφό ρητο "Εγώ προσδιορίζω τον εαυτό μου"!
Σε αυτή τη δουλειά θα ξαναγυρίσω..διότι οι καιροί είναι δύσκολοι αλλά δε θα ξεχάσω ποιά είμαι και τι θέλω...γιατί όπως λέει και ένα σοφό ρητο "Εγώ προσδιορίζω τον εαυτό μου"!
Ετικέτες
δημόσιοσ τομέασ,
δουλεία,
σπουδέσ
Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2009
Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 7
-"Χτές πήγα μόνη μου σινεμά! Είχα διαβάσει σε ένα περιοδικό μια πλούσια κυρία να λέει ότι πηγαίνει μόνη της σινεμά και αυτό συνεπάγεται ότι τα έχει βρεί με τον εαυτό της...."
-"Είναι καλό το ότι πήγες μόνη διότι κατά κάποιο τρόπο σημαίνει ότι αφιερώνεις χρόνο στον εαυτό σου, αλλά από την άλλη σημαίνει ότι είσαι μοναχικός άνθρωπος..."
-(Σώπα!)
-"Δεν είναι συμβιβασμός να περιμένεις τον γκόμενό σου να γυρίσει απο φαντάρος, είναι επιλογή, δεν το κάνεις γι' αυτόν, το κάνεις για σένα!"
-(Φέρτε μου κάτι πρόχειρο να της πετάξω στο κεφάλι!)
-"Είναι καλό το ότι πήγες μόνη διότι κατά κάποιο τρόπο σημαίνει ότι αφιερώνεις χρόνο στον εαυτό σου, αλλά από την άλλη σημαίνει ότι είσαι μοναχικός άνθρωπος..."
-(Σώπα!)
-"Δεν είναι συμβιβασμός να περιμένεις τον γκόμενό σου να γυρίσει απο φαντάρος, είναι επιλογή, δεν το κάνεις γι' αυτόν, το κάνεις για σένα!"
-(Φέρτε μου κάτι πρόχειρο να της πετάξω στο κεφάλι!)
*ΔΙΕΥΚΡΥΝΗΣΗ*
ύπουλος -η -ο [ípulos] Ε5 : που κάτω από μια φαινομενικά φιλική και καθησυχαστική εμφάνιση και συμπεριφορά κρύβει υποκρισία και δολιότητα: ~ εχθρός / σύμμαχος. Ύπουλη γυναίκα. || Ύπουλη αρρώστια, που εκδηλώνεται μόνο σε προχωρημένο στάδιο. Παίζει ύπουλο παιχνίδι, χωρίς να εφαρμόζει τους συμφωνημένους κανόνες. ύπουλα ΕΠIΡΡ.
Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2009
"Τα ώριμα χρόνια", A.J.Cronin, 1950. (μτφ Κοσμάς Πολιτης).
"Καθώς στεκόμουν ακίνητος, αγναντεύοντας το φεγγάρι να σέρνεται ψηλά στον ουρανό, κι αφουγραζόμουν τα τελευταία ψιθυρίσματα της γής να σβήνουν μέσα στη βορεινή γαλήνη, ένιωσα να τυλίγει το πνεύμα μου ο πέπλος μιας αιώνιας μοναξιάς. Τότε κατάλαβα τι ήμουν, τι ήταν γραφτό μου να' μαι παντοτεινά - ΜΟΝΟΣ, ΕΝΑΣ, ενάντια στον κόσμο".
(η εσωτερική αναζήτηση προφανώς και συνεχίζεται).
(η εσωτερική αναζήτηση προφανώς και συνεχίζεται).
Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 7
Τίποτα ίδιαίτερο (μετά από αρκετό καιρό), μονάχα συμβουλές αντιμετώπισης ύπουλης αδερφής γκόμενου.
Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2009
Ημερολόγιο Ψυχανάλυσης Νο. 6
Η πρώτη αποκάλυψη έγινε...Για ποιό λόγο φοβάμαι να κάνω λάθος? Φοβάμαι την αποτυχία? Φοβάμαι ότι δεν θα τα καταφέρω? Απάντηση : Διότι όταν με διάβαζε ο πατέρας μου, στο δημοτικό, φώναζε διαρκώς όταν δεν έλεγα σωστά το μάθημα. Φοβόμουν να απαντήσω κάτι λάθος καθώς το κλίμα ήταν άκρως τρομοκρατικό και πρσπαθούσα γενικότερα να αποφύγω τις καρπαζιές.
Ενδιαφέρον......
Ενδιαφέρον......
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)